Luieren

Ik ben een levensgenieter, daar schaam ik me niet voor. Lekker onder een boompje genieten van het lekkere weer, koel drankje erbij, het zachte zoemen van de stofzuiger die door mevrouw blootpoot wordt gehanteerd op de achtergrond.
 photo 33F956E9-BBE6-454E-BC25-941B7B2F34F7_zpsqcjpobbk.jpg

Echter, is het van belang dat je als levensgenieter nooit niet geniet? Is levensgenieten absoluut, of hoogstens relatief en in relatie tot wat dan eigenlijk. Tot niet genieten? Is er een niet-negatie tegengestelde van genieten? Hierbij even het leven uit levensgenieter negerend, omdat doodgenieter onzinnig is. En dood-nietgenieter een dubbele negatie. 

Misschien is het simpel genoeg om te veronderstellen dat je het meerendeel van de tijd moet genieten. Maar stel dat je 69% van je tijd geniet, masr de resterende tijd zwaar depressief bent, dan zou je toch nauwelijks als levensgenieter gekenschetst mogen worden. 

Mmm, van Dale.
 photo B8A99E6D-65AF-4BF2-A32B-39855C2EE8DA_zpsmrjrx5kh.png

Ook niet echt verheffend. Dekt niet echt de lading, lijkt meer op een “goede dingen genieter”. 

Misschien dat dit toch het randje raakt, maar dan meer de kant op dat genoten kan worden van alle dingen in het leven, en dat door de daad van het genieten zelf slechte of foute dingen goed worden.

Misschien ligt het in het genieten.  Van Dale; photo 4351D85F-4BC3-4210-95D2-DDE11723EE41_zpswgbullrz.png

Tja, dat dan weer wel. Lijkt me voldoende

Kater

Is niet goed hè, wakker worden met een kater. Maar daar had ik vanmorgen geen last van, ik had ook maar twee glazen mede gedronken. Nee, vanmorgen had ik een ander soort kater. Een snurkkater. Als je neus de hele nacht dicht zit, zul je door de mond moeten ademen. En daar wordt de mond verschrikkelijk droog van. Als taak leer. Kloven in de keelgat. Voordat de binnenkant weer normaal aanvoelt, ben je minstens een half uur verder. En dat alles terwijl ik helemaal niet verkouden ben ofzo. Tijd voor deductie. Of eigenlijk een abductief syllogisme a la Peirce.

(null)
Wat zou een mogelijke verklaring kunnen zijn. Ik kan me herinneren dat dit fenomeen tijdens mijn studententijd te Grun vaker voorkwam. Dat de neus helemaal dicht zit zonder direct aanwijsbare reden. Destijds was de oplossing om geen kroegwijn meer te drinken.
Dat was zeker geen kwaliteitswijntje en met de kennis van nu zou ik kunnen, ja zelfs durven veronderstellen dat er wat zooi bij gelazerd werd door de producent teneinde productiefouten te verdoezelen. Zooi zoals Sulfiet. Dit wordt volgens de literatuur ook veelvuldig aan mede toegevoegd, in de vorm van bijvoorbeeld Camden tabletten. Zou me niets verbazen als die Belgische producenten van bovenstaand Mede-fleske zich hier ook van bediend hebben. Dacht alleen dat het dan ook op het etiket moest staan, maar ja, het blijven Belgen he.
Op internet voldoende voorbeelden van mensen die niet tegen sulfiet kunnen. Die last krijgen van de lichtwegen. Één en één.
Mooi dat ik nu al weet dat ik dus zeker geen sulfiet zal kunnen gebruiken. Dan dient er echter wel een rigide schoonmaak- cq reinheidsbeleid te worden nageleefd. Zal mevrouw Blootpoot vast niet erg vinden

Probeerseltje

Als toekomstig brouwer dien je je natuurlijk te verdiepen in de concurrentie. Vandaag een vlierbessen mede, €5,-, dus veel zal het niet zijn.

IMG_0412.JPG
Blijk ik toch niet helemaal goed gelezen te hebben, het blijkt een wijn met toegevoegde honing te zijn. Nochtans best lekker fruitig.

Gist

Mede dus. De drank der Goden. Op zich simpel, water; honing; gist en wachten maar. In de praktijk komt er natuurlijk meer bij kijken. Een goede theoretische basis is dan geen overbodige luxe.

Vandaag een nieuw boek ontvangen:

IMG_0410.JPG

Hierin staan de nuances. Dus Blootpoot hoeft zich rond de kerst niet te vervelen. En onder de boom liggen de meeste overige benodigdheden. Vanaf januari kan er dus gebrouwen worden.

Dagje niks

IMG_0356.JPG
De boog kan niet altijd gespannen zijn, soms moet je even loslaten. Blootpoot ook. Als meester is het loslaten (Zuid-Hollands kampioen regenboogklasse boven 77 kilo) kan ik u dit van harte aanraden; loslaten. Lekker met een muziekje en een glaasje genieten van de zon, terwijl mevr Blootpoot meldt dat het regent in Nederland. Mmmmm. Soms is loslaten geen opgave.
Ondertussen knaagt het ego, liggend aan het zwembad is overgewicht niet te verbergen. En dat terwijl Blootpoot zich had voorgenomen dat deze trip mede gebruikt zou worden om eens even tuchtig aan de apparaten te gaan hangen, naast de Insanity madness waarover ik eerder berichtte.
Maar goed, nog uren de tijd om de motivatie hiervoor op orde te krijgen, eerst genieten. En loslaten, hrim bham sam pam pham sam ksham.

Fitheid

Het regent in Chennai.

Photobucket Pictures, Images and Photos
Een mooie gelegenheid voor reflectie. Na een jaar lang nauwelijks iets aan de conditie gedaan te hebben, begon de weegschaal weer op te lopen. Terwijl Blootpoot een jaar geleden nog richting de gedroomde 90 kilo begon te schuiven, geeft de weegschaal nu toch al weer een dikke 101 aan. Te veel.

Nu helpt het Indiase dieet wel iets, maar een beetje fitheid kan ook geen kwaad. Omdat hier buiten tv kijken weinig te doen is (zie de foto boven), had Blootpoot enige tijd geleden het lumineuze idee opgevat dat het Insanity programma wellicht een optie zou kunnen zijn. 60 dagen afzien voor het goede doel.

Eergisteren vol goede moed gestart met de fit test. Dat viel al niet mee (lees: hijgend als een halfdood paard mezelf vervloekend afzien). Maar toch ‘op het tandvlees’ volgehouden. Gisteren was ronde twee. Helaas, Blootpoot kon het niet opbrengen. Maar och, vanavond nieuwe kansen, het is immers nog geen weekend.

Stoelgang

 photo imodium_zps7f9f6bb1.jpg
India. Je houdt ervan of niet. Blootpoot niet. De stank, de chaos, het eten, niks voor Blootpoot. Rennen op straat kun je vergeten, alcohol is onbetaalbaar. Niks aan. En om dit alles te vieren mag Blootpoot vandaag veelvuldig genieten van het sanitaire comfort alhier. Wat een feest.

Mede verantwoordelijk